Weekend!

Woohoo, weekend! Vrijdag op het werk vroeg Christian of iemand zin had in Roppongi vanavond. Een paar mensen die ik kende leek het wel leuk dus ik dacht, ik ga ook meedoen. Ik had alleen geen flauw idee wat roppongi was, en ik had eigenlijk niet het flauwste idee dat het een hele grote wijk in Tokyo is waar alle buitenlanders 's nachts gaan clubben. Long story short: vrijdagavond ben ik met een duitser, een koreaan, een fransman, twee italianen, een portugees en een spanjaard naar een club geweest waar ze de hele nacht keiharde techno draaiden. En met keihard bedoel ik ook echt keihard, als in dat je redelijk doof bent als je naar buiten komt. Ik heb niks tegen techno, maar het duurde me toch even twee uurtjes te lang. Bovendien moesten we wachten op de eerste trein terug naar Atsugi die pas vanaf 5/6 uur 's morgens weer begint te rijden.

Zaterdag heb ik lekker uitgeslapen tot 16:00, waarna Jose en ik nog even wat boodschappen hebben gedaan bij de 100 yen shop en de supermarkt. De baggerwasmachine werkt nog steeds niet lekker, mijn sokken komen er nog steeds vies uit. Bovendien werkt de droger helemaal niet, en moet ik maar een droger op een andere verdieping gebruiken. Jason vertelde me ook nog dat je het lint oid van de droger wel regelmatig moet schoonmaken :O

Zondag Akihabara! Oftewel het grootste paradijs wat je je als computer- en andere gadgetsfreak in Japan maar kan wensen. Een hele wijk vol met alleen maar computerwinkels, arcadehallen en af en toe een kombini of een restaurant ertussen. Het duurt vanaf Atsugi wel 45 minuten om in Tokyo te komen, en dan moeten we nog met een andere trein naar Akihabara. Maar dan heb je ook wat. Heel veel mensen, vooral bij Shinjuku en in de hoofdstraten van Akihabara. De grote straat is overdag gewoon afgezet voor verkeer, dus alles en iedereen loopt door elkaar heen. In de achterafstraatjes is alles het goedkoopst, maar dan heb je soms een winkel die ergens op de 6e verdieping is met gangen die net breed genoeg zijn voor 1 Japanner, laat staan een paar westerlingen. Maar zo hadden we wel een winkeltje gevonden met oude NES,SNES en Dreamcast spellen :| Gelukkig voor mij was er ook nog een hele fijne winkel met allerlei speelgoed voor oudere kinderen, zoals Transformers, modellen van allerlei figuren uit anime-series en dat soort dingen. Die winkel had gelukkig ook anime die Engels ondertiteld was, maar wel een flink stuk duurder dan de anime die je hier bijna overal kan krijgen :'( Ik heb er wel wat Engels ondertitelde anime gekocht, want zo erg overtuigd ben ik nog niet van mijn Japans.

Gelukkig heb ik morgen de gelegenheid om daar wat aan te doen. Morgen ga ik voor het eerst naar de door het bedrijf gesponsorde japanse les. Ook zal ik binnenkort even een internetcafe opzoeken om dit alles online te zetten.

Posted in Uncategorized