Fear my strijking skillz!



Euh. Ja. Strijken dus. Blijkbaar had ik ook een strijkijzer in mijn kamer, dus het werd wel eens tijd om daar gebruik van te gaan maken, gezien de staat van mijn broeken en sommige T-shirts. Eigenlijk valt dat nog wel mee, maar mijn zwarte spijkerbroeken zijn geen zwarte spijkerbroeken meer.. Binnenkort maar even nieuwe kopen dan.

Duf! Ik heb de hele dag gegaapt op het werk en ik kon nauwelijks wakker blijven tijdens een (interessante) presentatie die een uur lang duurde. Vanavond maar vroeg op bed dan. Ik werd voor de lunch nog wel even wakker geschud door Jose en Christian, die hun baarden geblondeerd hadden en voor kerstman speelden op het werk. Daar keken de helft van de mensen op het werk (de Japanse helft) toch wel even raar van op. Japanners zijn het niet gewend om spontaan dingen te doen, en al helemaal niet op het werk. Maar ze konden het wel waarderen gelukkig. De foto is trouwens gemaakt met mijn telefoon: de goedkoopste en waarschijnlijk slechtste telefoon die je kunt krijgen hier in Japan.

Posted in Uncategorized